Wracają skoki narciarskie. Analizujemy kalendarz Pucharu Świata

Przed nami 36. Puchar Świata w skokach narciarskich. Co czeka nas tej zimy? Prezentujemy mini przewodnik po kalendarzu sezonu 2014/15.

Aż 21 skoczni, w tym 3 mamucie. Trzydzieści dwa konkursy indywidualne, pięć drużynówek, a dodatkowo cztery tytuły mistrza świata do rozdania. To liczby poolimpijskiego sezonu w skokach narciarskich. Emocji nie zabraknie, bo świat dogonić zamierza dominatora Kamila Stocha. Czy komuś się to uda? Narciarze przez cztery miesiące odwiedzą zarówno obiekty doskonale nam znane, jak i te, które widziało niewielu. W erze nowych przepisów może zdarzyć się wszystko. I na to właśnie czekamy najbardziej.

ZMIANY NA POCZĄTEK

Wydaje się, że Finlandia na dłużej straciła przywileje w oczach międzynarodowej federacji. Kraj, w którym przez 13 lat inaugurowano sezon skoków, został wyparty najpierw przez norweskie Lillehammer, a teraz przez położone niedaleko polskiej granicy Klingenthal. Włodarze FIS – wbrew logice i naturze – postanowili zorganizować zimę tam, gdzie zazwyczaj o tej porze jej nie ma. Już drugi raz położona w niewysokich Rudawach Vogtland Arena przykryje się sztucznym śniegiem. Dzięki zastosowaniu nowej technologii tym razem zeskok ma być biały. Na szczęśliwej dla naszej kadry skoczni odbędzie się jeden konkurs indywidualny (22.11) i drużynówka (dzień wcześniej). Dopiero później ekipy przeniosą się do Skandynawii, gdzie dwieście punktów będzie do zdobycia na znanej z nieposkromionych wiatrów i pięknego krajobrazu Rukatunturi (Kuusamo, 28-29.11). W tym samym czasie pojawią się tam także biegacze i kombinatorzy norwescy, którzy wspólnie przeniosą się do Norwegii. Na olimpijskich obiektach Lysgårdsbakken w Lillehammer tym razem nie odbędzie się konkurs ekip mieszanych, choć nad jezioro Mjøsa przyjadą również panie. Swój sezon zainaugurują w piątek, 5 grudnia.

Od konkursów w Niemczech do weekendu w Engelbergu (20-21.12) konkursy zaplanowane są co weekend. Jeszcze przed wizytą u podnóża góry Titlis pucharowa karuzela zakręci się w Rosji. Po olimpijskich obiektach w Soczi tym razem narciarze powalczą o punkty w Niżnym Tagile. Kompleks o wdzięcznie brzmiącej nazwie Bocian będzie już 56. areną w historii cyklu. Czy zagości w rodzinie na dłużej? Przekonamy się o tym po 13 i 14 grudnia.

TURNIEJ ROZCIĄGNIĘTY

Część kibiców skoków narciarskich wyznaje zasadę, iż sezon na dobre zaczyna się w Oberstdorfie. Co ciekawe, niemieccy organizatorzy w przeszłości stawali już przed zadaniem inaugurowania cyklu, jednak stało się to w wyniku przypadku. W 1980 roku nie odbyły się bowiem zawody w Cortinie d'Ampezzo – jedyne przed Turniejem Czterech Skoczni. 63. edycja jednego z najważniejszych narciarskich wydarzeń globu rozpocznie się wcześniej niż zwykle, bo już 28 grudnia. Dzięki temu ekipy zyskają dodatkowy dzień na przenosiny do Garmisch-Partenkirchen. Tam, na pamiętającym igrzyska w 1936 roku stadionie tradycyjnie odbywa się konkurs noworoczny. Z Olympiaschanze karawana przejedzie do Innsbrucka (4.01), a finałowy konkurs jak zawsze w Święto Trzech Króli gościć będzie Paul-Ausserleitner-Schanze w Bischofschofen.

PADNIE REKORD?

To pytanie zadają sobie projektanci legendarnej skoczni Kulm w Bad Mitterndorf. Punkt konstrukcyjny przesunięty na 200 metr, poszerzony zeskok i przede wszystkim cofnięty o ponad 20 metrów próg mają pozwolić skoczkom na pobicie w Austrii rekordu świata w długości lotu. Należący do Johana Remena Evensena rezultat może zostać poprawiony już na początku stycznia. Konkursy na przyszłej arenie MŚ w lotach w 2016 roku zaplanowano na 10 i 11 stycznia.

W tej części sezonu natłok pracy będą mieli fizjoterapeuci. Natężenie skoków z pewnością odczują nogi i plecy zawodników. Idealnym rozwiązaniem byłby tydzień przerwy, jednak w szczycie sezonu nie ma o tym mowy. Czwartek (15.01) upłynie pod znakiem rywalizacji w Wiśle, która, mimo obiekcji ze strony FIS, po raz trzeci z rzędu ugości światową czołówkę. Od piątku do niedzieli centrum światowych skoków stanie się Zakopane. Na Wielkiej Krokwi drugi raz w sezonie (w sobotę) o punkty powalczą zespoły.

Po półeskapadzie półczołówki na Półpuchar Świata do Sapporo (24-25.01) wypoczęci skoczkowie aż trzy konkursowe dni spędzą w Willingen. Na największej do dziś używanej dużej skoczni globu (rekord 152,5 metra) do wzięcia będzie 200 punktów do klasyfikacji indywidualnej i 400 do drużynowej. Pod Mühlenkopfschanze testowane będą też nowe rozwiązania logistyczne – strefa zawodników, w celu zwiększenia interakcji z publicznością, ma zostać rozstawiona tuż przy trybunach.

BĘDĄ CHĘTNI NA FRUWANIE?

Norwescy organizatorzy nie mogą cieszyć się z decyzji FIS. Największy (jeszcze) mamut w Vikersund został wciśnięty w ostatni termin przed Mistrzostwami Świata w Falun (18-28.02). Istnieje ryzyko, że w obliczu ważnej rywalizacji na obiekcie normalnym szkoleniowcy nie wyślą na tak wielką skocznię swoich najlepszych reprezentantów. Na Monsterbakken obejrzymy loty dwukrotnie (14-15.02). Tydzień wcześniej – i tu niespodzianka – czołówka po raz pierwszy od 2009 roku odwiedzi czeski Liberec. Tamtejsza Ještěd to najbliższa Polsce zagraniczna skocznia goszcząca PŚ. Leży w Górach Izerskich, niespełna 50 km od granicy w Jakuszycach.

O miano najlepszych skoczków globu narciarze powalczą na zmodernizowanym niedawno kompleksie Lugnet. Śnieżynki FIS rozdane zostaną łącznie w czterech konkurencjach: dwóch indywidualnych, konkursie drużynowym na dużej skoczni oraz mieszanym na normalnej. Tytułów bronić będą Anders Bardal (s. normalna), Kamil Stoch (s. duża), Sarah Hendrickson (ind. kobiet) oraz reprezentacje Japonii (mikst) i Austrii (druż. mężczyzn).

OSTATNIA PROSTA NA PÓŁNOCY

Turniej Nordycki jest już historią. Niestety włodarze międzynarodowej federacji wycofali się z jego organizacji, choć w prawie niezmienionej formule tkwi on w kalendarzu Pucharu Świata do dziś. Zmieniały się przez lata miasta i skocznie, ale termin i miejsce finałowej rozgrywki pozostały takie same. Zanim jednak 14 i 15 marca zawodnicy spróbują poskromić wzgórze Holmenkollen w Oslo, przyjdzie im rywalizować w Lahti (7-8.03), Kuopio (10.03) oraz w norweskim Trondheim (12.03). Ostatni z wymienionych konkursów będzie najpóźniej rozpoczynającym się w sezonie. Początek pierwszej serii zaplanowano na godz. 19.

PRZELECIEĆ ĆWIERĆ KILOMETRA

A raczej w ogóle to umożliwić – to główny cel, który przyświeca Słoweńcom przy przebudowie słynnej Letalnicy. Skocznia, która widziała już wiele, po raz ostatni gościła skoczków w marcu 2013 roku. Później na zeskok wjechały koparki, jednak pierwszy wykonawca nowego projektu zbankrutował. Roboty utknęły w martwym punkcie, a Kamil Stoch swoją Kryształową Kulę odebrał u stóp Bloudkovej Velikanki. Tym razem czeka nas powrót do tradycji – postęp prac w dolinie Planicy jest bardzo obiecujący, a o efektach przekonamy się w dniach 20-22 marca. Chociaż będzie to zupełnie inna konstrukcja, nie mamy wątpliwości, że konkursy będą równie emocjonujące, co przed kilkoma laty. Epilog zimy składać będzie się z dwóch rywalizacji indywidualnych i jednej drużynowej. Kto stanie tam na najwyższym stopniu podium? To proste. Ten, kto zgromadzi najwięcej punktów.

LICZBY SEZONU 2014/15:

21 – tyle skoczni odwiedzą skoczkowie w ramach PŚ

32 – konkursy indywidualne odbędą się w tym sezonie PŚ

5 – konkursów drużynowych zaplanowano na najbliższy sezon PŚ

4 – okazje do zdobycia medalu będą mieli skoczkowie podczas MŚ w Falun

3 – skocznie mamucie pojawiły się w kalendarzu 2014/15

0 – skoczni normalnych będzie gościło w tym roku zawody o Puchar Świata

3 – nowe obiekty zadebiutują w tym roku w PŚ

270 – tyle metrów można będzie skoczyć na zmodernizowanej Letalnicy (Planica)

152,5 – tyle metrów wynosi rekord największej dużej skoczni w PŚ (Willingen)

225 – taki rozmiar skoczni mają wszystkie mamucie skocznie sezonu 2014/15

136,11 – metra to średni rozmiar skoczni sezonu 2014/15 (bez mamucich)

246,5 – metra to rekord świata, który spróbują odebrać Vikersund skocznie w Tauplitz i Planicy

opracował Michał Chmielewski