Anne Kyllonen - fińska nadzieja na sukces

Może za wcześnie piszę ten artykuł, lecz ostatnie biegi reprezentantki Finlandii, Anne Kyllonen, której mocno kibicuję, skłoniły mnie do przedstawienia jej sylwetki naszym czytelnikom.

Anne Marie Kyllonen urodzona 30.11.1987 w fińskiej miejscowości Kajaani leżącej w regionie Kainuu. Kajaani, które jest stolicą tego regionu charakteryzuje się nie tylko krzyżówką czterech fińskich dróg krajowych, znanego lotniska znajdującego się nieopodal miasta, muzeów, kościołów czy kilku jezior, które stanowią prawdziwą oazę dla miejscowych jak i przybyłych wędkarzy, ale i okolicznymi pięknymi lasami, które obfitują w liczne trasy biegowe, co zresztą charakterystyczne jest dla Finlandii. Warto wspomnieć, że miasto także posiada swoją skocznie narciarską, na której działają zawodnicy klubu Kainuun Hiihtoseura, który zresztą reprezentuje nasza bohaterka.

Biegaczka debiutowała dla szerszej publiczności w 2004 roku w fińskim Muonio w zmaganiach indywidualnych FIS Race na dystansie 5 kilometrów techniką łyżwową, wówczas zajęła 58. miejsce. Kolejnym, dość sporym krokiem w karierze Finki był udział w Europejskim Festiwalu Młodzieży w 2005 roku w szwajcarskim Monthey, gdzie w biegu indywidualnym na 5km techniką klasyczną wywalczyła brązowy medal. Po przez starty we wspomnianych FIS Race oraz Scandinavian Cup, Finka znalazła się w grupie narodowej, która wystartowała w zawodach Pucharu Świata w Kuusamo w 2007 roku. Sprint klasyczny Anne ukończyła na 34. pozycji. Po pewnym czasie nadszedł czas na pierwsze zwycięstwo mieszkanki Kajaani. Urodziwa biegaczka triumfowała w zawodach FIS w sprincie techniką łyżwową, który miał miejsce w fińskim Lapinlahti w 2008 roku. W 2010 roku zdobyła pierwszy tytuł Mistrzyni Finlandii w sprincie klasycznym, który odbywała się w Keuruu. Od tegoż roku biegaczka Suomi zaczęła pokazywać się coraz częściej w zawodach PŚ, a w 2011 roku w Oslo startowała w Mistrzostwach Świata, lecz tylko w sprincie stylem dowolnym, gdzie uplasowała się na 33. miejscu, nie awansując w efekcie do ćwierćfinałów.

Sezon 2011/2012 okazał się dla Finki całkiem udany, bowiem dzięki regularnemu punktowaniu w poszczególnych zawodach Pucharu Świata znalazła stałe miejsce w kadrze Magnara Dalena. Pozwolę sobie przytoczyć fragment krótkiego wywiadu, który miałem okazję przeprowadzić z Anne w Szklarskiej Porębie:

PW: Czy powołanie Ciebie do kadry było dla Ciebie niespodzianką czy raczej byłaś pewna, że taka decyzja nastąpi?

AK: Pracowałam na to od wielu, wielu lat. Początkowo w swoim klubie w rodzinnym Kajaani. Cieszę się, że moje starty zostały docenione i zostałam powołana do kadry narodowej.

PW: Jaka atmosfera przebiega w drużynie?

AK: Atmosfera jest bardzo dobra, tworzymy zgrany team, potrafimy razem rozwiązywać problemy i wspólnie trenujemy.

PW: Szczególne postanowienia dotyczące końcówki sezonu i przyszłego?

AK: Chciałabym finiszować w pierwszej dziesiątce klasyfikacji sprintu i w pierwszej dwudzieste w klasyfikacji generalnej, potem wakacje, odpoczynek, kolejny zgrupowania i walka w następnym sezonie o czołowe pozycje i kto wie, może o jakiś medal na Mistrzostwach Świata ;)

Z całością rozmowy, można zapoznać się tutaj

Kyllonen sezon zakończyła na 21. miejscu w klasyfikacji generalnej, 25. była na dystansach, a 9. w sprincie. W okresie od wiosny do zimy, specjalistka narciarstwa biegowego odbywała intensywne zgrupowania, treningi, tak aby w nowym sezonie zaprezentować się jeszcze lepiej niż dotychczas. I zaczęło się! Począwszy od Mistrzostw Finlandii w Imatra, gdzie zdobyła dwa złote medale w klasycznym sprincie oraz w biegu indywidualnym na 30km także stylem klasycznym po przez starty w PŚ biegaczka pnie się w górę. Przyzwoite występy w Gaellivare, finisz na 11. pozycji w Ruka Triple aż po pierwsze podium w kanadyjskim Canmore w biegu na 10km techniką klasyczną ze startu wspólnego. Wówczas Anne w odpowiednim momencie zaatakowała swoje rywalki i w efekcie wywalczyła drugi stopień podium. Świadkami podobnego scenariusza byliśmy w rywalizacji łączonej, tylko wtedy walka o drugie miejsce toczyła się na finiszu. Było ostro, dynamicznie i skutecznie. Vibeke Skofterud nie dała rady młodej reprezentantce Krainy Tysiąca Jezior. Po przerwie świątecznej nadszedł czas na Tour de Ski. Jesteśmy po dwóch etapach, w prologu nadzieja fińskich biegów zajęła 18. miejsce, ale biorąc pod uwagę występ kilku innych zawodniczek, to wynik nie był zły. W biegu pościgowym było już całkiem inaczej. Anne wraz z koleżankami wykonała ogromną pracę, a na finiszu była tuż tuż za Johaug. Kto wie, gdyby pętla liczyła jeszcze jakiś dodatkowy 1 kilometr, to Finka mogłaby "zjeść" zawziętą Norweżkę, która zbyt szybko zaczęła swój bieg, a co za tym idzie pobiegła nierozsądnie. Tym samym Anne udowodniła wszystkim samozwańczym geniuszom i fachowcom, że w Canmore zajmowała miejsca na podium nie tylko dlatego, że do Kanady nie zawitała ścisła czołówka Pucharu Świata.

Słowa kierowane do mnie przez Magnara Dalena nie były rzucone na wiatr: "Zobaczysz, że Kanada to dobre miejsce dla Anne, tam powinien być początek". Nadszedł czas aby ktoś przejął pałeczkę po Virpi Kuitunen. Przez pewien okres, dumnie zastępowała ją Aino-Kaisa Saarinen, lecz teraz przyszedł czas na młodsze pokolenie. Jest Anne, także rozkręcająca się Krista Lahteenmaki, obiecująca Kerttu Niskanen oraz doświadczone Riitta-Liisa Roponen oraz Riikka Sarasoja-Lilja. Magnar Dalen tworzy silną drużynę na Val di Fiemme. Mam nadzieję, że Finki odegrają w tym sezonie znaczącą rolę i przywrócą Suomi dawną wysoką rangę w narciarstwie biegowym.

Na deser pozwolę sobie zaserwować kilka ciekawostek dotyczących przemiłej Anne Kyllonen:

Ulubiony kolor: różowy
Ulubiona piosenka: Vangelis - conquest of paradise
Ulubione jedzenie i napój: wołowina(stek) i woda
Hobby: pływanie, czytanie książek
Miejsce, do którego chciałaby zawitać: Dubai
Najdroższa osoba: piesek Tähti (Gwiazda)
Co uważa za najpiękniejsze: zimowo - górskie krajobrazy

Z nowym rokiem, onnea Anne ;)

Piotr Walkowiak