Prezentujemy drugą część "transferowych" przypadków dotyczących skoków narciarskich i kombinacji norweskiej. Jak widać ruch jest spory...

 

Matti Herola (FIN) na zdjęciu z lewej

Reprezentant Finlandii początkowo uprawiał zarówno skoki jak i kombinację norweską. W wieku 15 lat zaprzestał treningów biegowych i postawił na skoki. Wobec słabych wyników na skoczni, po zakończeniu sezonu 2012/2013 starszy brat Ilkki postanowił wrócić do kombinacji.

Szansę na arenie międzynarodowej dostał już podczas grudniowej Uniwersjady w Val di Fiemme, gdzie w kombinacji zajął 5 i 4 miejsce. Wystartował również w konkursie skoków, gdzie wraz z drużyną zajął 6 lokatę. Kolejne starty były wręcz znakomite jak na zawodnika który dopiero co wrócił do treningu biegowego.  Podczas Pucharu Kontynentalnego w Kuusamo w marcu 2014 roku Matti zajął 8 miejsce. W kolejnych sezonach dostawał szansę zarówno w Pucharze Kontynentalnym jak i Pucharze Świata. Swój pierwszy punkt w zawodach Pucharu Świata zdobył u siebie, w fińskim Kuopio  23 lutego 2016 roku.

Zmiana dyscypliny niewątpliwie okazała się sukcesem, wobec kryzysu w fińskiej kombinacji Herola niemal z miejsca stał się ważną częścią fińskiej kadry. W kombinacji podczas 3 sezonów startów osiągnął zdecydowanie więcej niż jako skoczek narciarski, gdzie jego największym sukcesem było 6 miejsce podczas konkursu z cyklu FIS CUP rozegranego w sierpniu 2012 roku.

 Fin ciągle się rozwija i być może największe sukcesy jeszcze przed nim.

 

Espen Enger Halvorsen (NOR)

 

halvorsen

 

 26 letni Norweg do końca sezonu 2014/2015 uprawiał skoki narciarskie, do jego największych sukcesów można zaliczyć podium podczas konkursu z cykluFIS CUP, miejsca w czołówce konkursów Pucharu Kontynentalnego czy starty w kwalifikacjach do konkursów  Pucharu Świata.  Norweg w ostatnich sezonach jako skoczek startował tylko i wyłącznie podczas lokalnych i międzynarodowych zawodów odbywających się w jego ojczyźnie, dlatego postanowił zmienić dyscyplinę. Od sezonu 2015/2016 Halvorsen uprawia kombinację norweską. Mimo dużej konkurencji nie poddajE się. Startuje jedynie w zawodach lokalnych, np. w cyklu Norges Cup, jednak kto wie, być może podczas nadchodzącego sezonu dostanie szansę podczas konkursów z  cyklu Pucharu Kontynentalnego. Na chwilę obecną trudno stwierdzić czy zmiana dyscypliny była dobrym pomysłem, o tym prawdopodobnie zadecyduje nadchodzący sezon.

 

Aliaksei Muravitski (BLR)

Białorusin na arenie międzynarodowej zadebiutował jako skoczek narciarski. Miało to miejsce podczas konkursu z cyklu FIS CUP w Zakopanem w lutym 2007 roku. Białorusin zajął wówczas 66 miejsce. W kolejnym sezonie wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Zakopanem gdzie zajął 70 miejsce. W 2009 roku zaczął uprawiać kombinację norweską ale nie porzucił skoków.  W lecie 2009 roku zdobył swoje pierwsze punkty w cyklu FIS CUP zajmując 22 miejsce w szwedzkim Falun. Wystartował także w Pucharze Kontynentalnym w estońskiej Oteppie oraz na juniorskim czempionacie w Hinterzarten. Niedługo przed tą imprezą zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym w kombinacji norweskiej, zajmując 54 miejsce podczas zawodów odbywających się w Neustadt i Hinterzarten. Na Mistrzostwach Świata Juniorów wystartował podobnie jak jego koledzy z kadry w konkursach skoków i kombinacji norweskiej. Muravitski w rywalizacji skoczków zajął 66 miejsce indywidualnie oraz 16 miejsce drużynowo. W rywalizacji kombinatorów był 54 na dystansie 5 kilometrów, nie ukończył biegu na 10 km a wraz z drużyną zajął ostatnie 14 miejsce będąc najmocniejszym punktem ekipy. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 Białorusin zdecydował się uprawiać tylko kombinację norweską. W sezonie 2010/2011 wziął udział w kilku konkursach Pucharu Kontynentalnego oraz na Mistrzostwach Świata Juniorów oraz Seniorów, w obydwu imprezach jednych zawodów nie ukończył a w drugich był sklasyfikowany na 54 miejscu. Przełom nastąpił 13 stycznia 2013 roku w Czajkowskim gdzie Muravitski zdobył punkt podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego. Aby tego dokonać wystarczyło ukończyć zawody, czego dokonał Białorusin plasując się na ostatnim 30 miejscu.

Karierę kombinatora zakończył startem w Rovaniemi plasując się na 52 miejscu.

O skokach przypomniał sobie jeszcze podczas sezonu 2012/2013 startując w cyklu fis cup w Zakopanem. Sezony 2013/2014 i 2014/2015 spędził jako skoczek startujący w fis cupie. Jego ostatni start miał miejsce 27 stycznia 2015 roku podczas Uniwersjady w Szczyrbskim Jeziorze. 24 latek zajął wówczas 40 miejsce w stawce 53 zawodników.   

 

Jason Myslicki (CAN)

Kanadyjczyk bardziej kojarzony jest ze startami w kombinacji norweskiej jednak zanim zajął się na poważnie tym sportem przez kilka lat startował z małymi sukcesami w skokach narciarskich. Już w 1994 roku zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym w Willinegen. W koelejnym sezonie wziął udział w Mistrzostwach Świata w Thunder Bay, gdzie na skoczni normalnej był 39, drużynowo zajął 10 miejsce a na dużym obiekcie zajął 48 miejsce. W kolejnych sezonach Kanadyjczyk próbował sił w kwalifikacjach do konkursów Pucharu Świata oraz w konkursach z cyklu Pucharu Kontynentalnego gdzie często punktował a dwa razy zajął nawet 5 pozycję (w 1995 w Lake Placid oraz w 1997 w Ishpeming.) Do sezonu 1997/1998 Myslicki był skoczkiem narciarskim. Od sezonu 1998/1999 Myslicki zaczął uprawiać kombinację norweską. Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Ramsu w 1999 roku, gdzie był 49 i 41. W 2000 roku zajął 3 miejsce podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal. W kolejnych latach brał udział w konkursach Pucharu Świata B oraz w Mistrzostwach Świata. Od sezonu 2003/2004 zaczął startować także w Pucharze Świata czasem zdobywając punkty. W 2006 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Turynie gdzie zajął dwukrotnie 41 miejsce. Po sezonie 2005/2006 zniknął z areny międzynarodowej, powrócił jednak w sezonie 2008/2009. Ostatnie dwa sezony startował w Pucharze Kontynentalnym i Pucharze Świata, wziął także udział w Mistrzostwach Świata w Libercu oraz na Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver gdzie zajmując 45 i 44 miejsce zakończył swoją długą i ciekawą karierę. Także i w tym wypadku zmiana dyscypliny okazała się dobrym pomysłem. Kanadyjczyk w kombinacji norweskiej osiągnął bowiem więcej niż w skokach narciarskich. 

 

Ben Sim (AUS)

Ben Sim na trasie biegu na Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver 2010

 

Ben Sim to niedoszły kombinator norweski. Wyróżnia go od innych to że chciał zostać kombinatorem będąc wcześniej biegaczem narciarskim niemającym za sobą ani jednego skoku narciarskiego. Sim nie osiągał w biegach wielkich sukcesów, choć miał za sobą starty w Pucharze Świata, Igrzyskach Olimpijskich i Mistrzostwach Świata. W 2010 roku wpadł na pomysł zostania kombinatorem norweskim. Treningi na profesjonalnych skoczniach rozpoczął pod okiem Alana Alborna w lipcu 2010 roku. Mimo postępów Australijczykowi nie udało się osiągnąć celu czyli startu w Pucharze Kontynentalnym. Wobec braku poprawy formy na skoczni Sim postanowił zrezygnować ze swojego pomysłu i zakończyć treningi na skoczni.

Wydawało się że Sim przyczyni się do rozwoju kombinacji norweskiej i skoków narciarskich w Australii, jednak mimo planów i znalezienia chętnych do skakania na nartach do tej pory nic nie wskazuje że w najbliższej przyszłości zobaczymy skoczka narciarskiego lub kombinatora z Australii na arenie międzynarodowej.

 

Jak widać grono byłych skoczków którzy zostali kombinatorami wcale nie jest takie małe, a zmiana dyscypliny na trudniejszą niejednokrotnie okazywała się dobrym pomysłem.

Czy w najbliższej przyszłości  ktoś ze świata skoków zostanie kombinatorem, zobaczymy, na pewno o tym poinformujemy.

 Jeżeli macie informację o innych zawodnikach którzy nie zostali wymienieni w zestawieniu a przeszli do kombinacji ze skoków, napiszcie w komentarzach, ponieważ na pewno nie są tu umieszczone wszystkie takie przypadki na przestrzeni ostatnich lat.

 

ms.

Źródło: informacja własna