Biegi narciarskie są dyscypliną ogólnousprawniającą, wpływającą na niemal każdy układ ludzkiego organizmu. Rekreacyjne uprawianie tego sportu wpływa pozytywnie na ciało człowieka, jest często zalecane w celu poprawy zdrowia i wydolności organizmu. Jednakże, jak wiadomo wyczynowe uprawianie sportu wiąże się z ekstremalnymi obciążeniami oraz setkami godzin spędzonych na treningach. Celem mojej pracy była ocena postawy ciała młodych osób, uczniów Szkół Mistrzostwa Sportowego po wieloletnim, regularnym treningu narciarskim.

W badaniu brała udział grupa składająca się z 37 zawodników regularnie trenujących biegi narciarskie lub biathlon w wybranych Szkołach Mistrzostwa Sportowego. Oprócz wywiadu, przeprowadzono badania oceny postawy ciała metodą subiektywną - oglądaniem. Ocenione zostały wybrane elementy w widoku z przodu i z tyłu oraz z boku.

Najczęściej występującym problemem w badanej grupie była asymetria barków, która pojawiła się u 92% badanych osób. Podobna liczba osób (86%) miała powiększoną lordozę lędźwiową. Na trzecim miejscu pod względem częstości występowania plasuje się asymetria miednicy, która pojawiła się u 76% badanych. Protrakcja głowy występowała u 62% badanych. Asymetria wcięcia talii oraz koślawość stawów kolanowych pojawiły się u takiej samej liczby badanych osób, która stanowiła 51% grupy. Pozostałe uwzględnione błędy postawy - protrakcja barków (49%) oraz koślawość stępów (35%), występowały u mniej niż połowy badanych zawodników. Wyniki te można porównać z badaniami przeprowadzonymi przez mgr K. Maciałczyk - Paprocką w 2013 roku na młodzieży szkolnej z Poznania, która nie uprawiały sportu na poziomie wyczynowym. Porównanie to zostało zobrazowane w poniższej tabeli.

Wśród badanych narciarzy większość uprawia biegi narciarskie od kilku lat. Wielu z nich rozpoczynała treningi w wieku dojrzewania, kiedy ciało szybko zmienia się, a postawa staje się podatna na działanie czynników zewnętrznych. Wady postawy ciała mogły powstać w skutek przybierania charakterystycznej dla uprawianej dyscypliny pozycji i powtarzanych wielokrotnie ruchów.

Początkowo, zanim techniki zostały opanowane, bieg mógł być bardziej asynchroniczny, asymetryczny i pogłębiający nieprawidłowe wzorce ruchowe. Jednakże nie można także wykluczyć, że przybrana postawa ciała u części badanych powstała przed rozpoczęciem uprawiania biegów narciarskich lub niezależnie od uprawianej dyscypliny. W celu wyeliminowania niepożądanych skutków treningu wyczynowego w zakresie postawy ciała należałoby zwrócić uwagę na odpowiedni dobór ćwiczeń, obciążeń oraz odnowę biologiczną młodych zawodników.

Dziękuję dyrekcjom szkół za możliwość i pomoc w przeprowadzeniu badań oraz dr Andrzejowi Permodzie, pod kierunkiem którego napisałam pracę.

Kamila Kiedrowska

od redakcji: Bardzo nas cieszą takie opracowania jak powyższe, które z pewnością będą nieocenioną pomocą dla trenerów i zawodników naszej dyscypliny. Tym bardziej cenne, że opracowawywane przez byłych zawodników. Czekamy na więcej, a Was drodzy czytelnicy zapraszamy do dyskusji. Dane, krótko mówiąc są zatrważające!

kace

foto. multirodzice.pl