tatrareh

W poprzednich artykułach omówiona została praca na wzorcach ruchowych. Jednym z przyczyn zaburzeń w tym obszarze jest zaburzenie w architekturze struktur. Obecnie jedną z najczęściej omawianych struktur jest struktura powięziowa. Struktura jest łącznikiem wszystkich elementów ludzkiego ciała.

 

Ze względu na jej skomplikowaną budowę pełni kilka bardzo ważnych funkcji organizmu. Umożliwia ślizg, transferuje napięcia, pozwala na elastyczny ruch, tworzy środowisko dla naczyń krwionośnych i dróg nerwowych, odżywia oraz stanowi największy narząd zmysłu ludzkiego organizmu. To właśnie dzięki tej strukturze jesteśmy w stanie niemalże natychmiast zareagować na niespodziewane zmiany podłoża w momencie kiedy inne zmysły nie są w stanie odebrać informacji w krótkim czasie. Jeden z najwybitniejszych badaczy struktur powięziowych Jaap Van der Wal uważa, że struktury anatomiczne zostały stworzone przez anatomów. Nazwa preparatu zależy od anatoma wykonującego sekcję, więc to co pokazują atlasy anatomiczne to sugestie tychże anatomów. Ludzi organizm to jedna funkcjonalna całość.

 

Jednak ze względu na konieczność korekcji i pracy ruchem należy w głównej mierze skupić się nad jednostkami mięśniowo-powięziowymi. W poniższym artykule przedstawię przykłady, jak praca manualna oraz reedukacja wspomnianych jednostek wpływa na narciarstwo biegowe. W tym celu zacznę od najbardziej istotnego czynnika – oddechu.

Podążając za koncepcją Jaapa Van der Wala oddech zależy jest od każdego elementu ludzkiego ciała. Obecnie w sporcie priorytet jakim powinien być swobodny oddech jest sprawą pomijaną. Naszą analizę oddechu rozpoczniemy od stóp. Pierwsze zaburzenie szlaku prowadzący mechanicznie od stopy do oddechu spowodowane jest stopą pochyloną do wewnątrz (stopą płaską). Wspomniana zmiana biomechaniczna powoduje, że podudzie oraz udo rotują się do wewnątrz. Rotacja ta prowadzi do przodopochylenia miednicy. Przodopochylenie powoduje, że przepona miednicy nie znajduje się bezpośrednio pod przeponą oddechową a co za tym idzie, obniżająca się podczas wdechu przepona nie ma oparcia o balon brzuszny a co za tym idzie nie dochodzi do prawidłowego rozprzężenia kosza żebrowego. Zależność pomiędzy wspomnianymi przeponami łatwo sprawdzić: Usiądź tak, aby klatka piersiowa znalazła się bezpośrednio nad miednicą (plecy wyprostowane). Napnij mocno mięsnie dna miednicy i spróbuj wykonać wdech – wdech będzie znacznie utrudniony. Wspomniana powyżej dysfunkcja jest spowodowana najbardziej cenną funkcją naszego organizmu – kompensacją. Wbrew wszystkim informacjom podawanym na studiach nie ma postawy złej czy dobrej. Praca przeciw grawitacji w pozycji stojącej jest albo jej nie ma (leżymy na podłodze). Kompensacja sprawia, że stoimy a nasza postawa jest bardziej lub mniej ekonomiczna. Wracając do naszego przypadku stopy płaskiej i klatki pochylonej w tył. Taka zależność musi prowadzić do pro trakcji barków (wysunięcie w przód) i protrakcji głowy, w celu utrzymania balansu. Co za tym idzie, mięśnie piersiowe, pochyłe, mostokowo-obojczykowo-sutkowe, zębate, równoległoboczne, skośne, czworoboczny, prosty brzucha tworzą swoiste więzienie dla pełnego, swobodnego oddechu.

 

Druga przyczyna zaburzeń rozpoczynająca się kolejny raz od stóp, i kolejny raz od stopy płaskiej ma związek z bezpośrednim połączeniem napięciowym stopy z przeponą. Szlak o którym wspomnę , oraz każdy szlak który będę omawiał w kolejnych artykułach stworzony został przez współtwórcę najbardziej efektowej z metod manualnych Kinesis Miofascial Integration – Toma Myersa. Szlaki te, są to silne szlaki mieśniowo-powięziowe które po wypreparowaniu są wstanie utrzymać bez jej przerwania znaczne obciążenie. W tym przypadku będzie to Taśma Głęboka Przednia. Stopa płaska powoduje że dolna część wspomnianej taśmy pociągana jest do podłoża. Napięcie transferowane jest później na grupę tylną głęboką mięsni podudzia, mięsień podkolanowy, torebkę stawu kolanowego, grupę przywodzicieli, mięsień biodrowy, lędźwiowy, czworoboczny lędźwi własnie po przeponę i wyżej. Ściąganie do podłogi wspomnianego szlaku powoduje utrudnienie pracy przepony.

 

Obydwa przypadki są to przykłady najprostszych kompensacji wpływających na oddech. Omówienie wszystkich, nam studentom Kinesis Miofascial Integration zajęło 8 modułów po 30 godzin nauki oraz setki stron literatury. Nawiązując do poprzednich artykułów praca nad motorycznością podstawową jest późniejszym etapem wspomnianej Integracji w którym uczymy nasz organizm nowych możliwości powstałych na stole terapeutycznym. Rzecz jasna praca nad motorycznością podstawową absolutnie ma sens i jest to konieczność pracy z dziećmi i dorosłymi zawodnikami bez konieczności Integracji. Jednak na szczeblu wyczynu oraz w przypadku chęci zdrowego uprawiania narciarstwa biegowego praca z Integracją Strukturalną jest podstawą.

 

Jakub Szostak/CMiS Tatrareh

o autorze:

Jakub Szostak (na zdjęciu głównym) - magister fizjoterapii, absolwent Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Student Integracji Strukturalnej Kinesis Miofascial Integration, terapeuta Functional Movement Screening oraz Y-Balance Test. Właściciel Centrum Medycyny i Sportu Tatrareh (facebook.com/tatrareh). Z jego usług korzystali zawodnicy Polskiego Związku Narciarskiego w tym m.in. Justyna Kowalczyk, Sylwia Jaśkowiec, Klemens Murańka, Karolina Rimen-Żerebecka, Sabina Majerczyk, Maryna Gąsienica-Daniel oraz członkowie Reprezentacji Polski w łyżwiarstwie szybkim czy zawodnicy Reprezentacji Polski w lekkiej atletyce i siatkówce. Opiekun kolarskiej drużyny Mat Atom Sobótka. Współpracuje z zespołem medycznym kolarzy CCC Sprandi Polkowice. Poza uczestnictwem w wielu konferencjach oraz szkoleniach laureat międzynarodowej konferencji Juvenes Pro Medicina.